اگرنازکنی

زدی آتش به جان من نـگاهت آتش افروروز استاگر چه چشمهایت رنـگ دریا رنگ فیروزه استنـگاهم محو رخــسارت دلم بند و گــرفتـــارتمنـــــم آنکــس که مـات و غـرق دیروز استتــو بوسیدی مرا در لابــلای خنــــــده های خودنمی دانی که هرم بوسه هایت استخوان سوز استبـــهاری شد تــمام روز هـــــای زرد رنــگ مـــنهمان طوری که بعد از فصل سرما عید نوروز استمرا بردی به مـــسلخ عشق را در جانم افــکندیتویی آن لشکر پر عشوه و نازی که پیـروز اســتمــــنم در ابتدای عاشـقی، تو عشـــق بی پایــانبه مکتب خانه ی عشقت،دل من دانش ...

ادامه مطلب